تا چندى ديگر به سرزمين مادرى سفر خواهم كرد اميدوارم بتوانم ببينمتون اگر پاسخ را نداديد بهر شكل اين آخرين پيام به شما خواهد بود اما دروضعيتى ديگر شروعى شكوهمند خواهيم داشتخودت بهتر از من مى توانى هماهنگى هاى لازم را انجام دهىبه اميد تصميمى كه تو در آن احساس خوشبختى كنى.رحيم

نميدانى كه معدود عكس هايى كه برايم فرستادى قاب گرفته ام و با سى دى صداى نازنينت در امن ترين كنج كتابخانه ام آنجايى كه ارزشمندترين هدايا هستند را گذاشته ام.ميدانى از اين مطمئن هستم كه ميدانى درونم چيست

وقتی در راه لاریسا دیدمت ،- جادهی مستقیمی كه از میان درختان سدر میگذرد –فكر كردی من مرد جادهام ،و عاشقم شدی .اما من ،مرد جاده نیستم ،من گم شده بودم ...لئونارد کوهن"فرصت کردین تاریخ تولدتونو برام بنویسین ..ممنون"

در دست هاى چه كسى اسراف مى شوى تواكنون, كه به ذره ذره ات محتاجم

من از تو شعر گفتمدل انار خون شدشاید می دانستچیزی نمانده استتنها چند برگ دیگرمانده بر شاخه هایمRonak you should know If.........To strive,to seek not to find and not to yield

So kindness you angeljust reply to dear Ronakلكنت شعر و پريشانى و احوال دلمچه بگويم كه كمى خوب شود حال دلمكاش مى شد كه شما نيز خبر دار شويدلحظه اى از من و از درد كهن سال دلمسرگشتگى چيزى است كه متصورم

عزيزم روناكاگر اينجورى منظورت بود بيشتر لذت مى بردماز حالتون, بى خبرم،،،،،،، نذارين لطفاو اينگونه نوشته بوديداز حالتون, بى خبرم نذارين لطفااولى برام خيلى عاشقانه است كه فقط شما مى تونيد بهم بگيد نه هيچكس ديگرو اما دومى را هر كسى ميتونه بنويسه كه يه كمى نگرانه البته شايدخواهش مى كنم مثه اولى بنويسچون...

تو دوباره بر مى گردى هيچكس نمى داند كجاهنوز نميدانم چگونه مى توانم پس از آن همه بى مهرى كه نسبت به تو داشتم باز در فكر تندرستى منى و چطور تو در گوشهٌ ذهن من جا دارى با اينحال ترديد ندارم قسمتى از اند

شراب را كه چشيدمپاييز از فصل انگورهاى ديگرى مى نوشتبه تو كه نگريستم "دوستت دارم" به شكل ابرهاى پُر بارانى شده بودو شعر اعتماد تو را ربوده بودبر گرفته از دفتراينگونه تمام مى شودDecember /Stockholm /Skarpnak Forest/Near Flaten Badet

-من و تو-آرزوهايى هستيمكه هيچگاهبه فكر كسىنمى رسد.......!!!!!!!!!

فقط روناك بخواند نقلِ این حرفها نیستفرقی نمیکند از کدام آفتاب رو بگیریاینجا به اندازهای تاریک استکه پا روی هر صدایی میرود فریاد میشود این روزها به هر درختی میرسم پیر شدهمثل لباس از زیرِ پیر

اینجا دلم برای تو هی شور میزندتو نیستی و این در و دیوار هیچوقت...غیر از تو من به هیچکس انگار هیچوقت...اینجا دلم برای تو هِی شور میزنداز خود مواظبت کن و نگذار هیچوقت...اخبار گفت شهر شما امن و راح

به جاى خواب هميشه به سر خيال شماستاگر به ميكده رو كردم از خيال شماستوفاى من كه اهوراست خود رحيم شماستجاى خوب داستان پشيمانيم در لحظه ى پايانى نيست چون به بيستون نمى روم اما كرمانشاه را خواهم ديد چه تهران باشى چه در بيلدينگ A4 Burton on the Terent Sutton UK درست در كنارم بخواب رفته باشى با پشت دستم ط...

اومديم بيرون مى گفت باور كنم؟ خودت ميدونى يكبار ديگه محتويات پاكت نگاه كن، مى تونى مدالهات رو هم بندازى گردنت، غش غش مى خنديد و پرسيد چه جورى؟گفتم همكارهاى براون با پليس مى رن سراغ امين و موضوع را بهش

حالا ديگه به اتوموبيل رسيده بوديم اندي مثه هميشه قوى با صورت بى حالت و چشم هاى نافذ كه مراقب همه چيز بود در را باز كرد سوار شديم، اين دفعه اون نشست روبروم اجازه خواست دستامو بگيره هنوز پاسخشو نداد بودم دستام تو دستاش بود گفت مى تونم رمى صداتون كنم گفتم راحت باش ادامه داد من عاشقت شدم.

ليلا يك سال با من زندگى گرد لحظاتى كه هرگز فراموش نمى كنم همه شوق بود و شور بود و طپش زيباى زندگى

پرفسور براى امين عليرغم مشكلاتى كه داشت اقامت موقت گرفت اسمش هم به A- min تغير داد و در اين بخش او بطور كامل از صحنه خارج مى شود.

در آيينه مى نگرم اين بيوگرافى مردى است كه پنجاه سال دويده چيز ديگرى اگر بود شما اضافه كنيد

------------دلگير شبي در زد ، فتانه نمي خواهي ؟بي قصّه دل خود را ، افسانه نمي خواهي ؟بي حوصله دل گفتا ، شوريده مکن ما راگفتم به سر گنجي ، دردانه نمي خواهي ؟اي بر سر سجاده ، دور از مي و از بادهلب ريز ِ

ميدانم هرشب موهاى دم اسبى ات در حسرت نوازش سر انگشتانم شيهه مى كشد موهايت را كوتاه كوتاه كن تا هم او لال شود و هم من از راه بدر نشوم