دلشی نازنین
بگذار در چشمهان تو باور کنم
که هنوز امیدی به بخشایش هست
تلافی نفرت را
بر لبانت به لبخندی،شکرخند غفران کن
که دانش آموز بازیگوش کلاس درس تو
بر این دفتر
چشم آزمون
به انتظار دانش نیست
کلاسی را میخواهم که در آن بهترین نمره
بوسه ی رضایت تو باشد
برچسب:
نویسنده: پرهام محمدی